Borxh i pashlyer – Poezi nga Syrja Kurti

Sonte kam vendosur të rishoh edhe njëherë lidhjet e mia,

miqësitë

dashuritë,

dhe nga kjo nuk është se pres të ndodhë ndonjë gjë e madhe

në këtë natë të ftohtë me rrënjët e mardhura nga vetmia,

që hëna mundohet më kot

t’ia lyejë sadopak me zbehtësinë e saj.

Por pasi i rimendoj të gjitha

si gjithnjë më ridel diçka mangët ,

një borxh që as dita që shkoi

por dhe shumë të tjera pas asaj prapë nuk mund ta fshijnë

dhe ai rimbetet gjithnjë aty

i pashlyer si dikur,

që të më rikthejë këtë mbrëmje dhe tek të tjerat që më pas do të vijnë

atëhere kur yjet të përgjumen

dhe vegimet e rrugicave prej mëngjesit të shuhen

të kërcej një vals të trishtë me hijen tënde në mur.

(Fundmarsi…)

S.K.

About The Author