Mos flisni në emrin tim – poezi nga Syrja Kurti
Mos flisni kurrë në emrin tim
se në fakt asnjëherë nuk e keni bërë siç duhet
dhe gjjithnjë keni gabuar,
ndoshta ndonjëherë nga keqdashja e herë tjetër nga paaftësia,
dhe nëse doni që gjërat ashtu siç janë të thuhen
duhet të dini që as unë vetë
kurrë nuk kam për t’i kuptuar
njëqindpërqind të gjitha ndjesitë e mia,
se brenda çdo shpirti ka një dhomë të fshehtë
ku fle e strukur ajo e vërteta e vërtetë
që mund të zgjohet në një çast të beftë
për t’u sjellë ashtu siç dëshiron me jetën
dhe për të mbushur çdo hije a siluetë me dritë njeriu.
…
Nuk e di si do të silleshit kur në një ditë të zakonshme
por që brenda saj ka atë zgjimin e çastit të beftë
emrin tim ta nxjerr nga kornizat ku e keni mbyllur,
dhe pastaj të mos sillem fare si xhentëlmen
dhe kostumin e moralit ta fus në sirtarin e parë që më del përpara
për t’u sjellë siç dua,
ndërsa ditën tjetër të ndryshoj përsëri mendje
e si një murg i devotshëm të vesh përsëri mantelin e moralit të kadifenjtë,
dhe vetëm me emrin tim mbi shpinë të vazhdoj të udhëtoj nëpër kohën e trazuar
me dëshirat,trishtimin dhimbjet, ëndrrat e mia
që brenda asaj dhomës së fshehtë i ndjej dhe më dhembin vetëm mua.
..
Kështu që mos flisni kurrë në emrin tim
sepse nuk mund t’u lejoj ta bëni
edhe atëherë kur koha ime të ketë mbaruar.
..
Prandaj mos t’u vijë keq
por s’keni ditur ta bëni siç duhet asnjëherë
se në fakt as unë nuk do të dija të flisja në emrin tuaj
sepse jemi të ndryshëm si njerëz
dhe të gjithë brenda shpirtrave tanë
kemi një kafshë të vogël të huaj
herë të butë por herë-herë dhe të egër
por që prapë se prapë mbetet e panjohur për të tjerët
dhe që ashtu siç është në të vërtetë
kurrë nuk kanë për ta kuptuar.
….
Prandaj mos flisni kurrë në emrin tim.
S.K