Një Gjermani e dëshpëruar për të ‘zhdukur’ AfD-në!
Sapo i ndjek kundërshtarët përmes sistemit ligjor, atëherë fillon të humbasësh. Kjo ndodhi në SHBA. Po ndodh në Francë…
Vetëkënaqësia është karakteristika përcaktuese e shumë politikanëve evropianë dhe pothuajse një parakusht për suksesin politik në disa vende evropiane. Historia bëhet interesante kur kjo vetëkënaqësi arrin kufijtë e realitetit dhe logjikës. Kjo po ndodh në Gjermani pikërisht tani
Frank-Walter Steinmeier, presidenti gjerman, në fakt ka bërë thirrje për ndalimin e AfD-së. Partia e tij e vjetër, SPD, është në rënie të plotë. Rënia e saj është e lehtë për t’u parë në rezultatet zgjedhore, por në qendrat e pushtetit në Berlin, ajo është lënë në hije nga suksesi relativ i partisë. Ajo ka pasur dy kancelare në 25 vitet e fundit dhe ka qenë pjesë e qeverisë së koalicionit çdo vit që nga viti 1998, përveç katër prej tyre. Partia ka një përqindje prej 15% në sondazhe. Është partia e pensionistëve dhe përfituesve të ndihmës sociale. Është e vështirë të kuptohet pse po bie.
Establishmenti gjerman nuk është mësuar të humbasë. Ajo që bëjnë kudo humbësit e këqij me një IQ të ulët është të fillojnë të tregojnë me gisht. Sondazhet e tregojnë AfD-në në një nivel të qëndrueshëm prej 26%, nga 22% në zgjedhjet e fundit. Ka shenja të një rritjeje ciklike ekonomike, por asnjë që do të sjellë gëzim të qëndrueshëm.
Pasoja më e mundshme e komenteve të Steinmeier është të shtyjë më shumë votues në duart e AfD-së. Sapo i ndjek kundërshtarët përmes sistemit ligjor, atëherë fillon të humbasësh. Kjo ndodhi në SHBA. Po ndodh në Francë. Vladimir Putin është një politikan që ndalon partitë opozitare. Por ai kontrollon sistemin ligjor. Nëse po përpiqeni ta luani këtë lojë në një vend si Gjermania, do të dështoni.
Një ndalim politik është i vështirë për t’u bërë në Gjermani. Gjykata Kushtetuese ka ndaluar vetëm dy parti: Partinë Socialiste të Gjermanisë (Sozialistische Reichspartei Deutschlands) në vitin 1952, një parti naziste, dhe Partinë Komuniste në vitin 1956. Në të dyja këto raste, argumenti kushtetues ishte i qartë. Këto ishin parti që nuk do të kishin lejuar zgjedhje të lira nëse do të kishin fituar pushtetin.
Procedura për të ndaluar NPD-në e ekstremit të djathtë dështoi, pavarësisht faktit se kjo parti ishte de facto një parti neonaziste. AfD gjithashtu ka anëtarë me pikëpamje të ekstremit të djathtë, por nuk i plotëson kriteret për një ndalim. Nuk është aspak afër. Kushtetuta gjermane vendos një standard të lartë. Nuk mjafton të konkludohet se politika të caktuara mund të shkelin Kushtetutën. Ajo që ka rëndësi është që partia, pasi të vijë në pushtet, të respektojë rregullin kushtetues.
Pra, nëse doni ta mundni AfD-në, do t’ju duhet ta bëni vetë këtë në zgjedhje. Politikanë si Steinmeier nuk dinë si ta bëjnë këtë dhe, në dëshpërimin e tyre, përfundojnë duke larguar më shumë votues./Përshtati “Pamfleti” nga “Eurointelligence”
About The Author
