Rusia humb pushtetin në Mesdhe, manovrat bëhen gjithnjë e më të çuditshme, ja çfarë po ndodh me anijet e Moskës
Marsela SHYTIA
Rusia po shkel gjithnjë e më shumë hapësirën ajrore të fqinjëve të saj dhe po kërcënon NATO-n në të gjithë Evropën Lindore dhe përgjatë vendeve baltike, por ka një fushë ku fuqia e saj po zvogëlohet dhe kjo është ujërat e Detit Mesdhe. Ky fakt u sjell lehtësim disa zyrtarëve të NATO-s, por të tjerë paralajmërojnë se kjo do të thotë që Moska ka të ngjarë të ndryshojë taktikat në rajon dhe se NATO do të duhet të përshtatet me llojet e reja të kërcënimeve ruse. Prania detare e Rusisë në Detin Mesdhe është zvogëluar në mënyrë dramatike që nga rënia e regjimit të Bashar al-Assad në Siri në fund të vitit të kaluar, thanë dy zyrtarë të aleancës për NatSecDaily, duke folur në kushte anonimiteti për të diskutuar çështje të inteligjencës.
Lëvizjet në Mesdhe
Në janar, qeveria e re në Siri ktheu bazën ruse në Tartus, e cila ishte baza e vetme e përhershme e Moskës përgjatë krahut jugor të NATO-s. Kjo e privoi Rusinë nga objektet kryesore të mirëmbajtjes dhe furnizimit dhe madje e detyroi atë të mbante nëndetëset e saj në det më shpesh, siç raportohet nga Politico. Nga ana tjetër, Ukraina e shkatërroi flotën ruse të Detit të Zi me raketa kundër anijeve, dhe anijet luftarake gjermane të vendosura së fundmi në Baltik paraqesin një sfidë për praninë e forcave të Kremlinit në zonë. Kjo e bëri të vështirë për Moskën të mbledhë burime për të dërguar anije dhe marinarë në rajone më larg Rusisë. “Flota sipërfaqësore ruse është mjaft e vjetër, por ata kanë një forcë nëndetësesh mjaft mbresëlënëse”, tha një zyrtar i NATO-s. “Është shumë e vështirë kur ke flotën tënde të nëndetëseve në Baltik të sjellësh një nëndetëse të klasit Kilo në Mesdhe”, shtoi ai.
Humbja e pushtetit
Jeffrey Edmonds, një ish-këshilltar në Departamentin e Mbrojtjes të SHBA-së për Evropën, pohon se paaftësia e Rusisë për të projektuar pushtet në Mesdhe është një shenjë se ajo po humbet pushtet në Lindjen e Mesme në tërësi. “Rusia thjesht nuk kishte mjetet ose aftësinë për të ndërhyrë, për të mbrojtur Assadin. Thjesht nuk mund ta bënte këtë”, thotë Edmonds, i cili tani punon si bashkëpunëtor në Qendrën për një Siguri të Re Amerikane (CNAS). “Kjo është e ndryshme nga përpjekjet e Rusisë në Afrikë, ku ke ekipe të vogla njerëzish që mund të mbrojnë udhëheqësit, gjë që është një qasje shumë e lirë dhe me rrezik të ulët. Kjo nuk do të funksiononte.” Një zyrtar i NATO-s tha se që nga janari nuk ka pasur incidente me dëmtime të qëllimshme midis anijeve ruse dhe forcave aleate dhe se Moska ende po mban komunikime anije-me-anije për të shmangur përplasjet.
Rreziqe të reja
France24, në një artikull të botuar të mërkurën, vuri në pikëpyetje pse nëndetësja ruse po vepronte atje. Edhe pse VChK-OGPU, përndryshe shumë e besueshme, pretendon se Novorossiysk ishte në një “mision luftarak”, siç raportohet, kjo nuk do të thotë domosdoshmërisht se nëndetësja kishte për qëllim të synonte pozicionet britanike në Gjibraltar apo ndonjë gjë tjetër. “Shumë shpesh këto lloje misionesh lidhen me mbledhjen e inteligjencës ose transportin diskret të personelit dhe pajisjeve”, tha për France24 Alexandre Vautravers, një ekspert i mbrojtjes dhe kryeredaktor i Swiss Military Review. Ngushtica e Gjibraltarit është perfekte për këto lloj operacionesh të fshehta. Është i vetmi kalim detar midis Atlantikut dhe Mesdheut, dhe të gjitha anijet që kalojnë nëpër të monitorohen nga afër. Përveç kësaj, Rusia ka një traditë të ruajtjes së një pranie detare në Mesdhe, shpjegon Basil Germond, një ekspert në sigurinë ndërkombëtare dhe çështjet detare në Universitetin e Lancaster. “Këto janë vendosje detare afatgjata për të arritur qëllime politike, ekonomike dhe strategjike duke projektuar ndikimin e tyre ushtarak në rajon”, tha ai. Por ai vuri në dukje gjithashtu se aftësia e Rusisë për të ushtruar ndikim në Mesdhe është “shumë e kufizuar” për momentin, duke përmendur luftën në Ukrainë dhe humbjen e fundit të bazës detare në Tartus në Siri si arsye për këtë.
About The Author
