Vajza e trafikndarëses
(Poezi e jetuar)
Ajo vajzë flokëartë me sytë si qielli
si një zogth që fluturon i trembur më ngjan,
frymën mbaj kur e shoh, se s’di çastet çfarë sjellin
mbi trafikndarësen e rrugës Durrës –Tiranë.
Këtej është rrugica ku ajo ka shtëpinë
shkolla është andej në krahun tjetër matanë.
në mes ky zogth i trembur me çantën mbi shpinë
tek trafikndarësja e rrugës Durrës –Tiranë.
Në urë do të shndërrohesha nëqoftëse vlej
kur kalon ajo dhe qielli mbyll sytë me ofshamë,
si zogth i trembur duke pare andej dhe këtej
mbi trafikndarësen e rrugës Durrës –Tiranë.
Do të doja të isha urë, mbikalim a shteg
a çfarëdo gjëje tjetër me një emër dosido
që shpirti në trafikndarëse mos t’më mbetet peng
dhe që vetëm njëherë e qetë të kalonte ajo.
S.K
About The Author
